Reeël denken is ons ongetwijfeld in de verlichting aangeleerd. Als sinds de renaissance geen last meer van God - maar nu is het je eigen verstand dat je belemmerd in je handelingen. Is het cultuurhistorisch gezien nog wel mogelijk je droom waar te maken? Word je niet te snel beperkt door je vermogen voors en tegens tegen elkaar af te wegen, je capaciteiten te kennen en je mogelijkheden te overzien?