De wonderbaarlijke schoonheid van het Friesche platteland

Toen ik een poosje geleden vanuit Hogebeintum naar huis fietste zag ik zoiets sprookjesachtigs!

Het was rond een uur of tien en de zon zakte in het westen, vergezeld door een stel doorschijnend roze wolkjes. In het oosten echter was de lucht loodgrijs en dreigend. De groene velden ervóór, typisch Friesland, hadden allerlei diepe kleurnuances en in de verte richtten zich twee windmolens op die door de weerkaatsing van het zonlicht een schitterend contrast vormden met de donkere hemel. Een regenboog ontsprong aan de voet van deze molens en verdween op de helft in de wolken. Zilverwitte meeuwen sierden de donkere lucht als sterren een nachthemel.

Oh, ik wou dat ik dit beeld met je kon delen.

And a chaos it is.

Zo jongelui. Dit is wel even wennen.

Tot voor kort was ik nog een, hoewel sporadisch, gebruiker van weblog.nl, maar aangezien ik velen hoor dwepen met blogspot ben ik hier toch ook wel nieuwsgierig naar geworden. Ik vraag me af of zo'n frisse start misschien een fervent blogger van me zal maken, maar dit waag ik te betwijfelen. Je weet echter nooit, 't kan verkeeren.

Ik ben nooit goed geweest in inleidende praatjes, dus ik geloof dat ik het hier maar bij laat. Wish me luck!

Ave.