donderdag 10 juni 2010

10-09, 06.00

Toen ik vanochtend om zes uur gewekt werd door de alarmfunctie op mijn mobiele telefoon kostte het me moeite mijn ogen open te doen. Ik had slecht geslapen en absoluut geen behoefte op te staan. Op de tast pakte ik mijn mobieltje van de vensterbank en drukte het alarm in de snooze-functie, zodat ik nog tien minuutjes langer kon blijven liggen. Helaas vergiste ik me bij het terugleggen van de telefoon, zodat hij in plaats van op de vensterbank, onder mijn raam terechtkwam. Aan de verkeerde kant.

Ik hoorde mijn mobiel vallen, maar wist nog niet waar - ik verwachtte dat hij onder mijn bed terecht was gekomen en probeerde mijn ogen zo ver open te krijgen dat ik tussen het spleetje tussen mijn bed en de muur kon kijken om te zien of hij daar lag. Dit bleek vreselijk onmogelijk, dus ik wiebelde naar de andere kant van mijn bed -nog steeds slaapdronken- en ging ondersteboven hangen om de ruimte onder mijn bed te inspecteren. Mijn evenwichtsgevoel bleek dit zo vroeg op de ochtend echter nog niet aan te kunnen en ik kukelde met dekbed en al op de grond. Nu is het schoolexamenweek, moet je weten, dus ik kende mezelf het recht toe mijn kamer niet op te hoeven ruimen. Dit had helaas wel tot gevolg dat ik bovenop twee boeken, een laptop, een pennenbakje, een toilettas, een spijkerbroek, een dvd en een bakje met een restje yoghurt (mijn ontbijt van gisteren) terecht kwam. Zonder ook maar een poging te doen op te staan bleef ik voor pampus tussen mijn bezittingen liggen, tot ik opgeschrikt werd door het geluid van mijn alarm. Aan de andere kant van de muur. Er zat maar één ding op: ik moest, om tien over zes 's ochtends, in mijn pyjama naar buiten. Het regende als een idioot en ik moest het platte dak op om mijn mobiel te redden.

Wat moest dat moest, en ik ben dus inderdaad in de schutting geklommen vanochtend, om balancerend op de tuindeuren het dak te bereiken, vanwaar ik op mijn blote tenen door de scherpe kiezels naar mijn raam liep, mijn mobieltje opraapte en weer dezelfde hachelijke weg terug wankelde. Om zes uur 's ochtends, welteverstaan.

Ik raad je aan om nooit vóór twee uur 's middags je mobieltje uit het raam te gooien. Het is níét leuk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten